Qusay en Nabil zijn twee Syrische vrienden in ballingschap. Ze zien hoe geweld zich herhaalt, van dictatuur tot democratie. Archiefbeelden van hun revolutionaire verleden in Syrië mengen zich met beelden van politiegeweld in Berlijn, terwijl het aanhoudende geweld na de val van Assad een wereld schetst waarin gewapende mannen natuurlijker lijken dan mannen die elkaar teder aanraken. Tussen documentaire en fictie ontwikkelt de film een eigen queer filmtaal, waarin aanraking politiek wordt, zorg verzet en liefde een manier om geweld het hoofd te bieden.